Wim Wenders: Places, strange and quiet



Hace unos días fui por primera vez a ver un documental en la nueva Filmoteca en el Raval. Antes de la proyección no pude resistir y entré en La Central de la Filmoteca. Un paraíso de libros sobre el cine. Desde hace tiempo iba detrás de los libros monográficos que recopilan fotografías de Wim Wenders. En esta ocasión me dí con “Places, strange and quiet“, que reúne fotografías del cineasta sacadas en diferentes países del mundo representando paisajes insólitos que carecen de presencia humana. Todas estas imágenes están acompañadas por pequeños “comentarios”, por unas interpretaciones cortas sobre lo que se ve y lo que está fuera de campo y se intuye. Texto e imagen se combinan perfectamente.


En la portada un noria desmantelada contra un fondo de cielo blanco, una foto que se repite en el interior con el siguiente comentario.

The wind slightly moved the big wheel, / el viento movía ligeramente la noria
so that it squeaked every now and then. / en una manera que ella chirriaba en momentos.
The echo I was imagining: / Este es el eco que me imaginaba:

Fairground music, / música de parque de atracciones, 
and voices, laughing and shouting, / y voces, riendo y gritando
without a care in the world. / sin ninguna preocupación.

En el interior del libro encontramos también una foto de la noria desde otro ángulo. Ahora en el fondo se ven bloques de pisos, no muy altos pero bastante grises. En la nostalgia del principio se añada una sensación de soledad, de abandono, de carencia. Quizás una pequeña ciudad de Europa del Este o de Alemania antes de la caída del muro (resulta que es Armenia). Y el cineasta añade:

“Every picture tells a story…” / Toda imagen cuenta una historia
Sometimes only the reverse angle tells the truth. Algunas veces sólo el ángulo inverso cuenta la verdad.

Ver estas imágenes de la noria es lo me hizo comprar el libro. Pienso en sus imágenes (sus fotografías y sus fotogramas), en sus planos, en la poesía de su mirada como una fuente incesante de admiración y de inspiración. Y la poesía de sus palabras que en una manera curiosa funcionan como un punto y aparte en relación con las fotografías.

Aquí está el libro que resulta ser el catálogo de una exposición que se hace estos días en Hamburgo.

Wim Wenders, Places, strange and quiet. Published by Hatje Cantz Verlag

y la exposición:

Wim Wenders, Foto Exposición


Πριν μερικές μέρες πήγα για πρώτη φορά να δω ένα ντοκιμαντέρ στο ολοκαίνουργιο κτήριο που θα στεγάζει από δω και πέρα την Ταινιοθήκη της Βαρκελώνης, στο Ραβάλ. Πριν την προβολή δεν μπόρεσα να αντισταθώ και μπήκα στο βιβλιοπωλείο-πωλητήριο της εισόδου, όπου βρέθηκα ξαφνικά σ’ένα παράδεισο εκδόσεων για τον κινηματογράφο. Από καιρό ήθελα να αγοράσω ένα βιβλίο με φωτογραφίες του Βιμ Βέντερς. Αυτή τη φορά βρήκα σ’ ένα ράφι το Places, strange and quiet. Το βιβλίο συγκεντρώνει φωτογραφικό υλικό του σκηνοθέτη από διάφορα μέρη του κόσμου, όπου απεικονίζονται κατά κύριο λόγο έρημα τοπία χωρίς ανθρώπινη παρουσία. Όλες οι φωτογραφίες συνοδεύονται από μικρά «σχόλια», σύντομες ερμηνείες του ίδιου του Βέντερς πάνω σ’ ό,τι χωράει στην εικόνα αλλά σε ό,τι όντας εκτός κάδρου, μας προσκαλεί να φανταστούμε. Κείμενο και εικόνα δένουν με εξαιρετικό τρόπο.


Στο εξώφυλλο μια ξεχαρβαλωμένη γιγάντια ρόδα ένος λούνα πάρκ με φόντο έναν λευκό ουρανό. Η φωτογραφία επαναλαμβάνεται στο εσωτερικό με το ακόλουθο σχόλιο.

The wind slightly moved the big wheel,

so that it squeaked every now and then.
The echo I was imagining:
Fairground music,
and voices, laughing and shouting,
without a care in the world.

Στο εσωτερικό του βιβλίου ο σκηνοθέτης μας προσφέρει μια ακόμη φωτογραφία της ρόδας, αυτή τη φορά από την αντίθετη γωνία. Τώρα στο βάθος βλέπουμε μια συστάδα εργατικές κατοικίες, όχι πολύ ψηλές αλλά αρκετά γκρίζες. Στην αρχική νοσταλγία προστίθεται μια αίσθηση μοναξιάς, εγκατάλειψης, ανάγκης. Μια μικρή πόλη της Ανατολικής Ευρώπης ή της Γερμανίας πριν την πτώση του τείχους (τελικά είναι η Αρμενία). Κι ο Βέντερς προσθέτει:

“Every picture tells a story…”
Sometimes only the reverse angle tells the truth.

Αυτές οι δυο εικόνες με έκαναν να αγοράσω το βιβλίο. Οι φωτογραφίες και τα πλάνα των ταινιών του, η ποίηση της ματιάς του, αποτελούν για μένα αδιάκοπη πηγή θαυμασμού και έμπνευσης. Και σ’αυτή την περίπτωση, εκτός απ’ τη μαγία της εικόνας, με εξέπληξε ο τρόπος που λειτουργούν οι λέξεις σε σχέση με τις φωτογραφίες.

Ιδού, λοιπόν, το βιβλίο, που απ’ ό,τι φαίνεται αποτελεί και κατάλογο μιας έκθεσης που φιλοξενεί φωτογραφίες του σκηνοθέτη στο Αμβούργο αυτές τις μέρες.

Wim Wenders, Places, strange and quiet. Published by Hatje Cantz Verlag

Και η έκθεση:

Wim Wenders, Foto Exposición

 

 

 

Advertisements
This entry was published on April 23, 2012 at 12:55 pm. It’s filed under Nostalgia, Urban Photography, Visitors from the past and tagged , , . Bookmark the permalink. Follow any comments here with the RSS feed for this post.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: